تن بده!

نچ! تو هیچ وقت نمیتونی پیشبینی کنی یک دقیقه دیگه خدا برات چی در نظر گرفته! حتی یک دقیقه دیگه!

آجیجون گفت چرا با شمع بیست عکس میگیری؟ مگه خودت بیست ساله نشدی؟ گفتم نه. گفتم من از نوزده رفتم توی بیست و یک و خب، بیست سالگی سیاه بود اونقدر که کاش نبود. بجز اون بارون شب عرفه تو صحن رضوی و تولد حضرت زهرا کنار خونه خودش. . .

شادک نیست و طوسیش دوباره پررنگ شده و این هیچ خوب نیس...

+ چیزی که هستم یک زیاد خوشحال شونده و خیال بافنده برای هر کوچکترین اتفاق خوشایند زندگیه! :(

+ تولدت مبارک ... راستی! یکی از دلایل عدم ظهورت! این نیست که آدمها کسایی که هستن رو نمیبینن و دوست ندارن؟ این نیست که اگه بیای ممکنه قدرت رو ندونن؟ ممکنه فراموشت کنن؟ این نیست که ما چشم و رو نداریم؟...